Aslında askerden geleli 35 gün oldu ama, anca yazabildim sadece okuyordum 1 aydır. Panpalarım ile yazarız bir şeyler yine.
Askerlik ile ilgili anlatılacak çok şey yok, gitmemişlere tavsiyem gitmesinler okusunlar master falan yapsınlar o kadar :)
Not: foto koymak isterdim ama gereği yok, zaten görünecek pek bir şey yok, sadece yeşil renk var...
anlamsız etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
anlamsız etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
6/21/2011
6/05/2010
Hoşbulduk
Öncelikle okuyan herkese merhaba. Ben 3 darbeci piçten biriyim. Ve zaman buldukça buraya yazacağım. İnşallah beğenirsiniz. Hatta yazıların altına özel facebooktan beğen butonu sipariş ettik artık beğendikçe güvenle tıklayabilirsiniz. Bu ilk yazıda bu butonu göremiyorsanız buna şaşırmayın çünkü daha facebook teslimatı yapmadı. Bir süre idare edin artık n'apalım.
Bu yazıyı yazmadan önce evimin yakınında boş olan işyerinin tutulduğunu gördüm sahilden eve gelirken. Açılacak olan dükkan bir pet shop mağazasıydı. Aklımdan şöyle bir geçirdim eskileri. Eskiden doğal hayatlarında ekolojik dengeyi sağlayan hayvanları bir ev süsü haline getirmişiz. Bu nasıl bir insanlık diye düşünmeye başladım. Bu bazı hayvanları beslemeye ihtiyaç neden acaba bir vicdan yarası mı! Daha önceleri doğal hayatlarında yaşayan canlıları sırf kendine daha fazla yaşam alanı açılması uğruna türlerinin yok olmasını izlemek üzere bir kenara fırlatıyorsun. Sonra pandaların soyu tükeniyor diye meydanlara çıkıp yardım topla. Hep bir vicdan muhasebesi mi! Nedir bunun adı lürfen bilgilendirin beni. Bana sakın insalık demeyin çünkü ben onu şu ölümlü gözlerimle daha göremedim. Hep bir anlatılır bazı kıssadan hisselerle kendisi fakat daha tanışmak nasip olmadı şu ahir ömrümde. Bu zamandan sonra pek bir umudumda kalmadı. Sadece çocukken bize anlatılan masallar sonucu kurduğumuz harika hayaller diyarında kaldı kendisi. Bari bırakın orada yaşasın kendisi. Mutlu, mesut, huzurlu ve rahat bir şekilde. Belki arada uğrarım kendisine. Ara çay molaları olur hayatımın bu kısa ziyaretleri. Ancak böyle hayat çekilebilir bir hale gelebilir. En azından benim açımdan. Bu arada ziyaretlerimde bana eşlik etmek isterseniz. Ben hep buradayım haberiniz olsun.
Bu yazıyı yazmadan önce evimin yakınında boş olan işyerinin tutulduğunu gördüm sahilden eve gelirken. Açılacak olan dükkan bir pet shop mağazasıydı. Aklımdan şöyle bir geçirdim eskileri. Eskiden doğal hayatlarında ekolojik dengeyi sağlayan hayvanları bir ev süsü haline getirmişiz. Bu nasıl bir insanlık diye düşünmeye başladım. Bu bazı hayvanları beslemeye ihtiyaç neden acaba bir vicdan yarası mı! Daha önceleri doğal hayatlarında yaşayan canlıları sırf kendine daha fazla yaşam alanı açılması uğruna türlerinin yok olmasını izlemek üzere bir kenara fırlatıyorsun. Sonra pandaların soyu tükeniyor diye meydanlara çıkıp yardım topla. Hep bir vicdan muhasebesi mi! Nedir bunun adı lürfen bilgilendirin beni. Bana sakın insalık demeyin çünkü ben onu şu ölümlü gözlerimle daha göremedim. Hep bir anlatılır bazı kıssadan hisselerle kendisi fakat daha tanışmak nasip olmadı şu ahir ömrümde. Bu zamandan sonra pek bir umudumda kalmadı. Sadece çocukken bize anlatılan masallar sonucu kurduğumuz harika hayaller diyarında kaldı kendisi. Bari bırakın orada yaşasın kendisi. Mutlu, mesut, huzurlu ve rahat bir şekilde. Belki arada uğrarım kendisine. Ara çay molaları olur hayatımın bu kısa ziyaretleri. Ancak böyle hayat çekilebilir bir hale gelebilir. En azından benim açımdan. Bu arada ziyaretlerimde bana eşlik etmek isterseniz. Ben hep buradayım haberiniz olsun.
11/03/2009
10/03/2009
Tarla Ayağı...
Kimbilir patates ekiyoruz ayağına ne ekiyordunuz tarlalarınıza ?
p.s.: Anafikir es den alınmıştır. O kendini biliyor. :)
6/24/2009
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)